Οι θρυλικοί Έλληνες τζογαδόροι που έγραψαν ιστορία

Η ιστορία του Λας Βέγκας είναι γεμάτη από στιγμές που ενίοτε παίρνουν μυθολογική υπόσταση, ενώ η ηχώ κάποιων συγκεκριμένων ονομάτων αντηχεί σε κάθε βήμα που κάνει κάποιος στους δρόμους του περίφημου Strip. Και μπορεί να θεωρείται παγκοσμίως η πρωτεύουσα του ρίσκου, αλλά με την ευρύτερη έννοια του όρου, η καρδιά του τζόγου στη συγκεκριμένη πόλη μπορεί να θεωρηθεί “ελληνική”.

Μπορεί να είναι τα ονόματα μερικών εκ των μεγαλύτερων καζίνο που βρίσκονται εκεί έως τους ανθρώπους που πέρασαν από εκεί και κατάφεραν να πετύχουν αξιοθαύμαστα πράγματα με κάποια τράπουλα, με μάρκες ή με ζάρια, στα περιβόητα καζίνο της “πόλης που δεν κοιμάται ποτέ”. Κάποια από αυτά τα ονόματα τρομάζουν με ένα μόνο απλό χαρακτηριστικό τους: “Έλληνας”. Αυτό το προσωνύμιο είναι μερικές φορές αρκετό για να κάνει κεφάλια να γυρίσουν και κόσμο να ενδιαφερθεί περισσότερο για την παρουσία κάποιου στον χώρο.

Εντάξει, δεν συμβαίνει πια σήμερα, αλλά συνέβη πριν μερικές δεκαετίες, χάρη σε μερικούς από τους σπουδαιότερους τζογαδόρους που είδαν ποτέ τα καζίνο του Λας Βέγκας και οι οποίοι είχαν ελληνικές ρίζες. Μιλάμε για προσωπικότητες που άφησαν το σημάδι τους χωρίς να σκέφτονται πόσο κόστιζε η κάθε μάρκα που πόνταραν, σαν να μην είχε αξία. Ανθρώπους που έβλεπαν τη ρουλέτα, τα φύλλα της τράπουλας και το τραπέζι με τα ζάρια ως μέσο βιοπορισμού, με γνώμονα τα μαθηματικά, τη γρήγορη σκέψη, αλλά και το ένστικτο.

Η ιστορία τους δεν αφορά μόνο στα χρήματα που κέρδισαν ή έχασαν. Πρόκειται για τη μοντέρνα οδύσσεια του καθενός από αυτούς και τη συνεχή διελκυστίνδα με τη θεά Τύχη. Πρόκειται για εκείνους που θεωρούνται οι πιο διάσημοι Έλληνες τζογαδόροι και οι οποίοι πέρασαν στο πάνθεον της ιστορίας.

Οι ρίζες του τζόγου στην ελληνική κουλτούρα

Η σχέση του ελληνισμού με τα παιχνίδια της τύχης είναι τόσο αρχαία, που πρέπει να γυρίσουμε χιλιετίες πριν από την πρώτη φορά που ένα τραπουλόχαρτο έπεσε στο τραπέζι ενός καζίνο της Νεβάδα ή μία μπίλια γύρισε σε τροχό. Η παλαιότερη, και πιθανώς μεγαλύτερη, αναφορά για κάποιο ποντάρισμα στην ελληνική μυθολογία είναι η κλήρωση που πραγματοποίησαν ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Άδης για τη μοιρασιά του σύμπαντος. Αυτή η ενστικτώδης πράξη καθόρισε τη Μοίρα ως την απόλυτη κριτή του τζόγου και την Τύχη εκείνη που καθορίζει ποια τροπή θα έχει το αποτέλεσμα.

Βέβαια, σε μία πιο πραγματική προσέγγιση του θέματος, οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι ο τζόγος αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας των Ελλήνων από τότε. Οι “αστράγαλοι” που έχουν βρεθεί σε ανασκαφές επιβεβαιώνουν ότι χρησιμοποιούνταν σε παιχνίδια τύχης, πολλές χιλιετίες πίσω. Τα παιχνίδια με ζάρια ήταν πολύ συνηθισμένα και οι νόμοι των πιθανοτήτων τελούσαν υπό εξερεύνηση συχνά από τους φιλοσόφους.

Υπήρχαν περιπτώσεις όπως αυτή του Πλάτωνα, που αναθεμάτιζε αυτή τη συνήθεια, όμως η έξαψη της νίκης πάντοτε αγκάλιαζε το μαχητικό ελληνικό πνεύμα. Αυτό το πολιτιστικό υπόβαθρο αποδεχόταν τον τζόγο, όχι ως μέσο πλουτισμού, αλλά σαν δοκιμή της τύχης του καθενός, κάτι που έφτασε στο σήμερα. Κάπως έτσι, οι μοντέρνοι Έλληνες τζογαδόροι βρήκαν στο DNA τους τη δυνατότητα να κάθονται σε κάποιο τραπέζι όχι ως απλοί παίκτες, αλλά με στρατηγική.

Το προφίλ των κορυφαίων Ελλήνων τζογαδόρων

Πολλοί ήταν εκείνοι που στην πορεία κουράστηκαν ή απέτυχαν, όμως υπήρξε μία μαγική τριάδα παικτών που πέρασαν στην ιστορία ως οι πιο διάσημοι Έλληνες τζογαδόροι. Είναι οι τρεις που μπήκαν στο πάνθεον των θρύλων του παιχνιδιού και έγιναν επαγγελματίες που ζούσαν και ανέπνεαν για το ρίσκο και την επιτυχία.

Nick the Greek

Πιθανώς να μιλάμε για τον απόλυτο θρύλο. Το “Nick the Greek” δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα παρατσούκλι για τον Νίκο Δάνδολο, ο οποίος όμως έγραψε χρυσές σελίδες στην ιστορία για τα κατορθώματά του. Το πιο γνωστό από όλα που λέγονται είναι ότι έχει κερδίσει και χάσει ένα ποσό της τάξεως των 500 εκατομμυρίων δολαρίων σε όλη του την καριέρα. Αυτό δεν είναι εύκολο να επαληθευτεί εξαιτίας των ελλιπών δεδομένων της εποχής, αλλά κανείς δεν αμφισβητεί στην πραγματική ιστορία του Nick the Greek, ότι δεν τολμούσε να παίξει ή ότι δεν αποδεχόταν τη νίκη και την ήττα.

Αποτελούσε έναν φανατικό τζογαδόρο της εποχής του, που έπαιζε πολύ μεγάλα ποσά και αποτελούσε τοτέμ για τη σκηνή του Λας Βέγκας. Η πιο διάσημη στιγμή του ήταν ο πεντάμηνος μαραθώνιος αγώνας πόκερ που έδωσε απέναντι στον Τζόνι Μος. Ο Δάνδολος ήταν ένας τζογαδόρος-φιλόσοφος, ανέφερε συχνά τον Αριστοτέλη και χρησιμοποιούσε αποφθέγματά του, ενώ έβλεπε το χρήμα ως ένα μέσο για εμπειρίες, εκπροσωπώντας τα αριστοκρατικά χαρακτηριστικά ενός παίκτη.

Άρτσι Καράς

Ο Ανάργυρος Καραμπουρνιώτης δεν χρειαζόταν να αλλάξει το όνομά του στην Αμερική για να αποκτήσει τη φήμη του. Τα πεπραγμένα του στα καζίνο του Λας Βέγκας και όλης της χώρας ήταν αρκετά για να τον κρατήσουν κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας και να τον αναδείξουν ως έναν από τους Έλληνες τζογαδόρους που έκανε την Αμερική να τον θαυμάζει.

Η ιστορία του Άρτσι Καρά είναι απίστευτη, περικλείοντας και το πιο δυνατό σερί στην ιστορία του τζόγου, γνωστό ως “The Run”. Στις αρχές του 1990, ο Καράς κατάφερε να μετατρέψει το δάνειο των 10 χιλιάδων δολαρίων σε ένα κεφάλαιο που εκτιμάται στα 40 εκατομμύρια δολάρια και, μάλιστα, μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια. Ο Έλληνας τζογαδόρος κυριάρχησε στα τραπέζια του πόκερ και των ζαριών στο Binion’s Horseshoe, ενώ όλη του η ζωή ήταν ένα απίθανο σκαμπανέβασμα ακραίου ρίσκου και αναζήτησης του αναπάντεχου, με αποτέλεσμα το όνομά του να γίνει συνώνυμο της αδρεναλίνης στον κόσμο των καζίνο.

Τζον Τάραμας

Πρόκειται για έναν διαφορετικού είδους “θρύλο” των αμερικάνικων καζίνο, αφού εκπροσωπεί τη μοντέρνα γενιά, με περισσότερο αναλυτική σκέψη και αντιμετώπιση των δεδομένων. Ο Τζον Τάραμας είναι ένας πρωτοπόρος του τζόγου στην Ελλάδα, ο οποίος αντιμετωπίζει το παιχνίδι με μία μαθηματική προσέγγιση και έφεση κυρίως στο blackjack. Αφιέρωσε χρόνια σπουδών στη στρατηγική πριν γίνει επαγγελματίας, αντιπροσωπεύοντας μία στροφή από το καθαρό τζογάρισμα σε πειθαρχημένη και υπολογισμένη χρήση του ταλέντου του.

Οι διάσημοι Έλληνες που λάτρεψαν τον τζόγο

Φυσικά, πέρα από τους επαγγελματίες παίκτες, αυτό το είδος διασκέδασης αποτέλεσε έναν ισχυρό μαγνήτη για διάσημους που λατρεύουν το καζίνο και τα παιχνίδια του, σε όλον τον κόσμο. Έτσι, δεν είναι λίγοι οι καλλιτέχνες της χώρας μας που στο πέρασμα των δεκαετιών μαγεύτηκαν από τον τζόγο. Η θρυλική ρεμπέτισσα, Σωτηρία Μπέλου, έχασε ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας της στα ζάρια. Η ποιήτρια Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου είναι γνωστή για το πάθος της για την τράπουλα, ενώ η λαϊκή τραγουδίστρια Άντζελα Δημητρίου έχει παραδεχτεί ότι έπαιξε πολλά χρήματα στα χαρτιά.

Ο Θέμης Αδαμαντίδης απολαμβάνει τα παιχνίδια με τράπουλα και το δηλώνει δημόσια, ενώ ο Αντώνης Ρέμος συχνά συμμετέχει είτε σε φιλανθρωπικά, είτε σε ιδιωτικά τουρνουά πόκερ, αφού το θεωρεί “μέσο ψυχανάλυσης”. Ο Δημήτρης Σταρόβας περνούσε 12ωρα στα καζίνο της χώρας μας και ο Σταμάτης Γονίδης θεωρεί τον εαυτό του “δυνατό παίκτη” του πόκερ.

Πώς οι επαγγελματίες του είδους ενέπνευσαν την ελληνική σκηνή του τζόγου και γιατί έγιναν θρύλοι

Οι τρεις σημαντικότεροι εκπρόσωποι Ελλήνων τζογαδόρων έβαλαν τη σφραγίδα τους στη βιομηχανία, με διαφορετικούς τρόπους. Η επιρροή του Δάνδολου, του Καρά και του Τάραμα ήταν διπλή: από τη μία δημιούργησαν μία παγκόσμια προσωπική κληρονομιά, ενώ παράλληλα έγιναν πρεσβευτές του “Έλληνας” σαν ταυτότητα της αμερικανικής κουλτούρας του τζόγου. Το συνέδεσαν με τα απόλυτα μεγάλα πονταρίσματα, αλλά και τη φιλοσοφική αναζήτηση μέσα από το παιχνίδι. Εκεί όπου τα εκατομμύρια ήταν πολλά, όμως τα χρήματα έμοιαζαν πολύ λίγα καθώς ποτέ δεν ήταν ο αυτοσκοπός.

Οι αντίπαλοι ήταν πάντα ίδιοι: τα καζίνο. Και τρόμαζαν στη θέα των “Ελλήνων”, παρότι οι άλλοι τακτικοί παίκτες του καζίνο στα ίδια τραπέζια ενθουσιάζονταν όταν έβλεπαν τους διάσημους Έλληνες τζογαδόρους να τα βάζουν με τη θεά Τύχη ή να έχουν την εύνοιά της. Πίσω στην πατρίδα, ο θρύλος τους μεγάλωνε συνεχώς και, πλέον, οι ιστορίες για αυτούς γίνονταν μυθιστορηματικές.

Το επαγγελματικό, υπολογιστικό στιλ που υιοθέτησε ο Τάραμας έδειχνε στους επίδοξους επαγγελματίες του τζόγου ότι η πειθαρχία και τα μαθηματικά μπορούν να ανοίξουν νέους ορίζοντες και ότι ο όρος “Έλληνας τζογαδόρος” έχει υπόσταση. Η διαρκής φήμη τους προκαλούσε ενδιαφέρον, ολοένα και περισσότερο, μετατρέποντάς τους από δυνατούς παίκτες, σε μεγάλες μορφές της βιομηχανίας.

Τι μας διδάσκουν οι ιστορίες τους

Οι ζωές των τριών σπουδαίων τζογαδόρων προσφέρουν μαθήματα, έστω και αντιφατικά, για τη φύση του ρίσκου και του ελέγχου στο παιχνίδι. Για τον Δάνδολο και τον Καρά, το μάθημα αφορά στην σύνδεση του ανθρώπου με την προσωπική περιουσία. Παρότι ο Καράς μπορούσε εκείνη την εποχή να μπει στη λίστα με τους 10 πλουσιότερους τζογαδόρους όλων των εποχών και συγκέντρωσε μέχρι και 40 εκατομμύρια δολάρια, τα έχασε όλα, αφού βασικό του κίνητρο ήταν η δράση και όχι τα χρήματα.

Ο Δάνδολος απέδειξε το ίδιο, ενώ ο Τάραμας προσφέρει το μάθημα της πειθαρχίας. Η ικανότητά του να διαχειρίζεται τα φύλλα της τράπουλας με τετράγωνη λογική έδειξε το δρόμο προς τις διαρκείς νίκες.

Ερωτήσεις και απαντήσεις

Υπήρχε σύνδεση μεταξύ του Nick the Greek και του Άρτσι Καράς;

Όχι. Παρότι και οι δύο ήταν Έλληνες και μεγαλούργησαν στο Λας Βέγκας, δεν είχαν άλλη σχέση μεταξύ τους πέραν της κοινής καταγωγής. Ο Δάνδολος είχε γεννηθεί στην Κρήτη και ξεδίπλωσε τις ικανότητές του στα μέσα του 20ου αιώνα, ενώ ο Καράς ή Ανάργυρος Καραμπουρνιώτης, βρέθηκε στο προσκήνιο δεκαετίες αργότερα.

Σε ποιο παιχνίδι είναι καλύτερος ο Τζον Τάραμας;

Είναι εξαιρετικός τόσο στο blackjack όσο και στο πόκερ. Θεωρείται ως ειδικός στο μέτρημα καρτών και κάπως έτσι έχτισε τη φήμη και την περιουσία του. Ξεχώρισε για την ικανότητά του στο επαγγελματικό blackjack, από το 1990 έως τα μέσα του 2000, χάρη στις μαθηματικές τεχνικές που ανέπτυξε. Στη συνέχεια μεταπήδησε στο επαγγελματικό πόκερ.

Ποια ήταν η σημασία του “The Run”;

Το “The Run” ήταν ένα όνομα που δόθηκε στο απίθανο σερί του Άρτσι Καράς, το οποίο ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1992. Ξεκίνησε με 50 δολάρια το παιχνίδι του και μέσα σε 2,5 χρόνια έφτασε τα 40 εκατομμύρια δολάρια, παίζοντας σε πόκερ, ζάρια, μπακαρά. Έτσι έγινε ένας από τους μεγαλύτερους νικητές του Las Vegas, έως ότου τα έχασε σχεδόν όλα.

Εφηύραν τον τζόγο οι αρχαίοι Έλληνες;

Σίγουρα όχι, όμως ήταν από τους πρώτους που υιοθέτησαν τα παιχνίδια τύχης και τα προσάρμοσαν στην κουλτούρα τους. Κυρίως χρησιμοποιούσαν τους “αστραγάλους”, που αποτελούν τους πρόδρομους των ζαριών.

21+ | ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΕΕΕΠ | ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΘΙΣΜΟΥ & ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ| ΓΡΑΜΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΕΘΕΑ: 210 9237777 | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ