Ιστορίες Μουντιάλ | Ντιέγκο τι έκανες;

Δεύτερη ιστορία από Μουντιάλ. Λίγο μεγαλύτερος (καλά μην φαντάζεστε) από την διοργάνωση της Ισπανίας, αλλά τουλάχιστον αυτή την φορά μπορούσα να οργανώσω ένα πρόγραμμα και να δω μπαλίτσα.

Λόγω Λίβερπουλ είχα αποφασίσει να είμαι με την Αγγλία, αλλά μετά από αυτό που αντίκρυσαν τα παιδικά μου ματάκια το ’82 είχαν αγαπήσει και την Σκουάντρα Ατζούρα.

Στο Μέξικο το ’86 όμως τα πράγματα και για τις δυο εθνικές που γούσταρα να υποστηρίζω , δεν εξελίχθηκαν καλά. Οι Ιταλοί ως κάτοχοι πήγαν στο καλό νωρίς. Οι Άγγλοι; Οι Άγγλοι χίλια χρόνια να περάσουν, θα το φυσάνε και δεν θα κρυώνει ποτέ.

Ήταν το Μουντιάλ του Ντιέγκο Μαραντόνα. Ήταν το Μουντιάλ που έλαμψε αυτός ο υπερπαίκτης. Ακόμη κι αν χρειάστηκε να παίξει κάτι μεταξύ μπάσκετ και βόλεϊ.

Ο Μαραντόνα, απέκλεισε την Αγγλία με δυο τρόπους. Πρώτα έβαλε γκολ με το χέρι. Και εκεί που έκανε όσους υποστήριζαν την Αργεντινή χωρίς να είναι Αργεντίνοι να ξενερώσουν, ξαφνικά τους ανάγκασε να τιναχτούν από τις θέσεις τους.

Πήρε την μπάλα πέρασε… όλη την Αγγλία και σκόραρε. Εκεί βροντοφώναξε με τον δικό του τρόπο, ότι το τρόπαιο θα ήταν δικό του. Τι κι αν προσπάθησαν ο Ρουμενίγκε και η παρέα του να του κόψουν έστω και τελευταία στιγμή την φόρα;

Η Αργεντινή στον τελικό άντεξε, ο Μαραντόνα έκανε μάγκα τον Μπουρουσάγκα και οι Γκαούτσος έστειλαν ξανά αδιάβαστη την γερμανική μηχανή, αναγκάζοντάς την να χάσει δεύτερο σερί τελικό και να περιμένει άλλα τέσσερα χρόνια για να δικαιωθεί στην Ρώμη με το γκόλ- πέναλτι του Αντρέας Μπρέμε.

Αντίπαλος τότε; Η Αργεντινή, Με δυο λόγια, οι Γερμανοί πήραν το αίμα τους πίσω, όμως τι ’86 όλη η ποδοσφαιρική υφήλιος είχε γονατίσει στο μεγαλείο αυτού του κοντού τύπου, που έκανε την μπάλα ό,τι ήθελε με τα πόδια, ενώ αν χρειαζόταν και έξτρα βοήθεια, ε, είχε και το… χέρι του Θεού μαζί του.