Ιστορίες Μουντιάλ | Ξενύχτια και φαρμάκια…

Φτάνουμε στο 1994. Η Ελλάδα σε …άλλη φάση. Γιατί πολύ απλά η εθνική μας είναι στο Μουντιάλ. Περηφάνια, δίψα, αναμονή. Που να ξέραμε;

Που να ξέραμε, ότι όχι απλά θα περνάγαμε δίχως να ακουμπήσουμε, αλλά θα γράφαμε και άσχημες ιστοριούλες. Πήγε νωρίς η αποστολή, συμμετείχε σε γιορτούλες, δεν υπήρχε έντονη ποδοσφαιρική προετοιμασία και όπως καταλαβαίνετε μας πήρε και μας σήκωσε.

Σύστημα… 4- 4- 2 σε γκολ. Φάγαμε τέσσερα από Αργεντινή και Βουλγαρία. Δυο από την Νιγηρία. Ο αείμνηστος Αλκέτας Παναγούλιας και οι διεθνείς κατακρίθηκαν έντονα για την εικόνα τους. Όχι άδικα σε μεγάλο ποσοστό.

Εμείς όμως δεν φταίγαμε σε τίποτα. Γιατί όλη η Ελλάδα (λόγω διαφοράς ώρας) ξενυχτούσε. Όλη η Ελλάδα ανέμενε πώς και πώς να γίνουν τα παιχνίδια και να δούμε τα κατορθώματα της γαλανόλευκης.

Ξυπνητήρια χτυπούσαν μέσα στην νύχτα. Παρέες σε ταράτσες και μπαλκόνια. Το φαρμάκι όμως κερασμένο από την χάλια εικόνα της ομάδας μας. Στην πρώτη της συμμετοχή. Από ‘κει και πέρα, το Μουντιάλ αυτό στις ΗΠΑ, είχε κι άλλες ιστορίες.

Πρώτα απ’ όλα «έκρυβε» την πιο τραγική στιγμή στην ιστορία των Μουντιάλ. Ο Κολομβιανός αμυντικός Αντρες Εσκομπάρ δολοφονήθηκε στις 2 Ιουλίου 1994, λίγες μέρες μετά την επιστροφή του στην πατρίδα, επειδή σημείωσε αυτογκόλ στον αγώνα με τις ΗΠΑ.

Είχαμε το ντόπινγκ του Μαραντόνα. Στις 30 Ιουνίου 1994, ανακοινώθηκε ότι ο Ντιέγκο Μαραντόνα βρέθηκε θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ (εφεδρίνη) και αποβλήθηκε από τη διοργάνωση, τερματίζοντας άδοξα την παρουσία του σε Παγκόσμια Κύπελλα. Ο ίδιος τα έβαλε με μια νοσοκόμα αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια…

Στον τελικό, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο έχασε το κρίσιμο πέναλτι, χαρίζοντας το τρόπαιο στη Βραζιλία, ενώ αυτός κέρδισε κάμποσα εκατομμύρια χρόνια μετά μιας και η συγκεκριμένη εκτέλεση έγινε κομμάτι διαφήμισης από γνωστό ουίσκι.

Και κάτι ποδοσφαιρικό: Είδαμε την καλύτερη Βουλγαρία ever με μπροστάρη τον μεγάλο Κρίστο Στόιτσκοφ.